چندمین دور کلاغ

واقعیت تویی یا حروفی که کثیفند در ملحفه؟

آخرین به روز رسانی ات نگفت

تا آوندهایم را بیرون بکشم     بیاورم شاید     نگفت

گفت؟

خاله ها نبودند که می آمدندگوش تا گوش

و ترس من از لیوان مانده ی روی ظرفشویی بود از ابر شدن انگشتان    

و به دنیا آمدی

گوش تا گوش      اشک با اشک

نسریدم از خواب      از وسوسه در اندام گربه ای      از نه نگفتم

گفتم؟

تا چادر ها را روی همیشه شان کشیدند در ماضی

تا فعل تو مانده     حالا     با این فونت ریز

چشم از دل کوچکتر.

نوشته شده توسط نسیم خسروی مقدم در 1:46 بعد از ظهر |  لینک ثابت   •