چندمین دور کلاغ

hasht — Tue, 26 Feb 2008 23:43:23 GMT

باران به تلخ باد از نبود موهای صورتی خوابی از خواب دستهای کسی زیر سینه اش ...

در بعد از ظهر چهارشنبه زندان.

در ساعت خاموشی زندان دوباره بیدارم.

hasht — Fri, 01 Feb 2008 19:29:47 GMT

صورت بده باد رخان

رقصان آفتاب

مگر مرا مجاب کنی به حفره ای

یا به کسره ها در دامنم

بیرون بیاور

این دست بزرگ را از دهانم بیرون بیاور

وگرنه

مرا مجاب کن به حالات ملحفه....

انحنای حروف

در من تند می زند.

hasht — Wed, 09 Jan 2008 09:08:04 GMT

عجیب ترین سرماییه که تجربه کردم.بخار پشت شیشه ها یخ زده و دلم عجیب برای اینجا تنگ شده و برای خطوطی که نمی شناسم. نوشته ها ی منتظر و فقط باید تایپ کنم به گمان و زود.

hasht — Mon, 20 Aug 2007 10:15:29 GMT

واقعیت تویی یا حروفی که کثیفند در ملحفه؟

آخرین به روز رسانی ات نگفت

تا آوندهایم را بیرون بکشم بیاورم شاید نگفت

گفت؟

خاله ها نبودند که می آمدندگوش تا گوش

و ترس من از لیوان مانده ی روی ظرفشویی بود از ابر شدن انگشتان

و به دنیا آمدی

گوش تا گوش اشک با اشک

نسریدم از خواب از وسوسه در اندام گربه ای از نه نگفتم

گفتم؟

تا چادر ها را روی همیشه شان کشیدند در ماضی

تا فعل تو مانده حالا با این فونت ریز

چشم از دل کوچکتر.

hasht — Sun, 01 Jul 2007 18:54:38 GMT

برمی نخواستنم می خواست

آواره ای

منم که تویی یا تکسر این باران

با توام

با لب پایینت

کوک های درشت از پاهایم تا آفتاب پاشیده ام

دور محورم هایم دست کمر مو هایم خط درشت شلوار آبیم باران

خواب باش لطفن

من ما ی تنهایی هستم ساکن کاشی قهوه ای و تکثر خواست

باران پس نشسته از عکسهای تو قابهای خنده/دور

همینجایی

پیچ بلند موهات منم

پایی و پس.

hasht — Sat, 17 Feb 2007 19:35:01 GMT

پروانه ای که نیست

از کفشهای من چند پله بالاتر تار می زند دیوانه

(می گویند دیوانه است ، دیوانه تار می زند و پله از کفشها بر خطوط موسیقی اش)

می چرخد پروانه ای که می چرخد عبور بعد از ظهر از من

کیف دستی اش آبیست

میز چهارگوش درحلقه های دود چند قدم بالاتر از

پای من تاب می خورد و می خورد و

پروانه

از ارتفاعیکه نگاهم

(می گویند در اتاق دوم خانه اش باد کرده است و باد پنجره ها را سوار بر ...)

پروانه ای که بعد از شب دیوانه می زند هنوز

پای من به ارتفاع دوم خانه اش هنوز

چرخ می خورد آبی پروانه ای هنوز.

hasht — Sat, 20 Jan 2007 18:50:18 GMT

وسواس باز نویسی گرفته ام.وسوسه ی.دارم . وهمه ی آنچه باز حالا به دنیا می آید ناگزیرِ همین دندانه ها.

ناگزیرِ رها شدن یا وقتی دیگر باز یا. یا میخواهند در آغوش سطر های قدیمی تر.

تمام آنچه در گذشته اینجا نوشته ام هم.باز نویسی ام.کاش .شده ام. کاش.نه پریشانی.

اردکها گفتند : جای تنمان در لباس نارنجیت خالیست.

hasht — Tue, 26 Dec 2006 20:09:33 GMT

نبايد شدم قبل از حروف ديگر كه بيدار شوند ما ونه چاي را گذاشته بوديم و بعد از دايره اي تازه بوها بر خاستند تا براي تو بنشينم براي ن و بعد از نبايد من شدم. نبايد خطوط سنگي در شيار كفش. جا مانده.

اين اشياي پاره را به معلق من مي آويزي ؟

دستم نمي رسد صندلي ارتفاع نامعلومي با سياره ي قبلي ام دارد

با ن پاره شده

بايد را بر مي داري بگذازي روي سينه ي من بفشاري بگذاري چاي دم بكشد

هنوز خوابيده اند تا من از اين فانوس دريايي داد مي زنم اوليس به خانه ي من برگرد

به من خودم به من برگرد خودم

ماهيان شهرهاي دلواپس

نبايد

مي خواهم خوب بيدارت كنم از حروف ربط بيدارت كنم از نشانه هايي كه پو شانده اند دهانم را

تا به قاب پنجره او شد ن ن شدن

نشسته ام اينجا زير اين بلوز درشت باف

دستم نمي رسد.

hasht — Fri, 24 Nov 2006 18:22:26 GMT

اشک ، خواهر تنهاییست

پاره می کند و می آمیزد

وقتی که نارنج

بر پایین ترین شاخه است.

hasht — Sat, 28 Oct 2006 14:51:15 GMT

فانوس را بر مي دارد گيله مرد

معارفه ي سختيست جاي پاها و نقشها

برف براي همين است.

تلي از ماسه در خوابهاي من دلواپس

برگرد و ماده سگ پنجه ها يش را جلو تر گذاشت

غروب خونيني ست

پيچ ها پيچيده ي درختهايي كه جا مي مانند دربن بست

وتو پشت اينهمه

من پنجه هايم را مي كشم بو مي كشم براي حفره ي اول

فانوس را روشن كن قبل از درختها را كه سياه مي كني اذان مي آيد

خنديديم

اشك براي همين است.

كفشهايش را در مي آورد جورابها ما براي بعد از ظهر كم بوديم تا كفشهايش را در آورد جورابها وعو كشيد با بوي من مخلوط

اين همان فانوس بود

كشك بيسكوييت نوشابه ي سياه جايي براي نشستن نيست دررديف كنسروها و اشيائ خاك گرفته در رديف هاي قفسه هاي فلزي كهنه ي اين بابا مي گم فرشو بنداركنار درختا مي گم تاريكه حالا

حالا خالكو بي مي كني اسم مادرم را؟